Wpływ JOGI ŚMIECHU na budowanie dobrostanu fizycznego, psychicznego i emocjonalnego.
Czym jest Joga Śmiechu ?
Joga Śmiechu jest terapeutyczną praktyką, polegająca na świadomym i intencjonalnym wywoływaniu śmiechu w celu polepszania stanu psychiki oraz zdrowia fizycznego.
Praktyka polega na wywoływaniu śmiechu przez specjalne ćwiczenia oraz proste techniki oddechowe jogi. Powoduje wydzielanie hormonów szczęścia (endorfin) i obniżanie poziomu hormonów stresu. Rozładowuje napięcia emocjonalne, poprawia wydolność układu oddechowego i krwionośnego, jednocześnie wpływa na lepsze samopoczucie. Badania wykazały, że nasze ciało nie dostrzega różnicy między naturalnym śmiechem a udawanym, oba mają tak samo dobroczynny wpływ dla organizmu. Śmiech podczas zajęć jest bezwarunkowy, wywoływany przez odpowiednie ćwiczenia w grupie, które resetują przeciążony umysł i rozluźniają napięcia w ciele. Praktyka jogi śmiechu prowadzi do połączenia się z wewnętrznym dzieckiem, która daje poczucie własnej wartości i odnalezienia utraconej miłości.
Jak powstała Joga Śmiechu ?
Joga śmiechu zapoczątkowana została w roku 1995 w Indiach przez doktora Madan Kataria, jako zajęcia w parkach z wykorzystaniem opracowanych przez niego zabaw oraz ćwiczeń oddechowych, zorientowanych wokół śmiechu.
W 2002 roku Katatria wydał książkę „Laugh For No Reason”, co bezpośrednio przyczyniło się do spopularyzowania praktyki. Obecnie z jogi śmiechu korzystają ludzie na całym świecie, w ponad 120 krajach i istnieją tysiące poświęconych jej klubów. Joga Śmiechu zagościła w szpitalach, korporacjach, szkołach i różnych instytucjach. Świat otworzył drzwi na metodę terapeutyczną, która prowadzi do zdrowia bez efektów ubocznych.
Badanie nad śmiechem – Gelotologia
Gelotologia to nauka zajmująca się badaniem śmiechu oraz jego wpływem na zdrowie człowieka, na jego samopoczucie oraz relacje międzyludzkie. Termin ten pochodzi od greckiego słowa „gelos”, które oznacza „uśmiech”. Oprócz tego gelotologia bada wpływ śmiechu w kontekście terapii śmiechem jako metody poprawy jakości życia pacjentów. Norman Cousins, jeden z ojców terapii, gdy został zdiagnozowany ze zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, użył jej, aby się uzdrowić. Codziennie wypożyczał wiele filmów komediowych i doprowadzał się do łez ze śmiechu.
Powiedział : „Dokonałem radosnego odkrycia, że dziesięć minut szczerego śmiechu do rozpuku działało jak środek znieczulający i zapewniało mi co najmniej dwie godziny snu bez bólu.”, co zostało później potwierdzone naukowo. Choć lekarze nie dawali mu szans, Norman wyzdrowiał.
Norman Cousins nie jest jedynym dowodem na to, że śmiech ma ogromny wpływ na zdrowie. Kissa Bahari z Politechniki Zdrowia w Malang oraz Josephine D. Lorica z Uniwersytetu św. Pawła na Filipinach opublikowały w 2019 roku w czasopiśmie The Malaysian Journal of Nursing, przegląd 18 badań empirycznych włącznie z naukową literaturą o wpływie śmiechu na organizm. Ich praca wyjawiła, że skutki terapii śmiechem (Laughter Therapy) są bardziej złożone niż zazwyczaj się mówi.
Przede wszystkim, osoby poddane terapii miały w efekcie obniżony poziom stresu i napięcia w ciele, podwyższone samopoczucie i samoocenę (pewność i akceptacja siebie), a także doświadczali przypływu energii, wigoru oraz uczucia nadziei.
Ponadto zaczęli wykazywać więcej otwartości do innych ludzi oraz byli bardziej chętni do prowadzenia towarzyskiego życia i pomocy innym. Często nawiązywali bliższy kontakt ze swoimi dziećmi i przekazywali im swoje pozytywne nastawienie, nawet w trudnych sytuacjach.
Co ciekawe, ci, którzy początkowo byli sceptyczni co do wartości praktyki, po kilku sesjach zaczęli czerpać z niej przyjemność. Finalnie, opisywali te same zmiany w samopoczuciu, co reszta. Te dotyczyły zwiększonej relaksacji ciała, uczucia nadziei, i przypływu lekkich i przyjemnych emocji
Terapia śmiechem przynosi niezmienne korzyści niezależnie od kondycji badanych pacjentów. Wśród osób ze schizofrenią, zredukowała wrogość i negatywne emocje, a także była w stanie uchylić stany depresyjne i podnieść satysfakcję z życia osób chorych na nowotwór. Udowodnione zostało, że obniża poziomy psychopatologii.
Niezwykle ujmujące jest badanie Mora-Ripolla, według którego śmianie się polepsza pamięć, kreatywne myślenie i umiejętność rozwiązywania problemów. Zdaje się także, że hamuje zanik umiejętności kognitywnych w wyniku procesu starzenia.